|
Cel duszpasterski nadaje formacji ludzkiej, duchowej i intelektualnej określoną treść i konkretne cechy, a także integruje i kształtuje całą formację przyszłych kapłanów.
Lata seminaryjne mają zbudować fundament i oś postawy apostolskiej, której właściwy rozwój nastąpi w pierwszych latach pracy kapłańskiej. Konieczne jest zatem studium określonej dyscypliny teologicznej - teologii pastoralnej, czyli praktycznej, będącej naukową refleksją o codziennym wzrastaniu Kościoła w mocy Ducha Świętego, w kontekście historii. Teologia pastoralna nie jest tylko umiejętnością, zespołem wskazań, doświadczeń i metod. Ma status pełnoprawnej dyscypliny teologicznej, ponieważ czerpie z wiary zasady i kryteria działalności duszpasterskiej Kościoła w historii; Kościoła, który "rodzi" każdego dnia Kościół. Wśród tych zasad i kryteriów szczególnie ważne miejsce zajmuje ewangeliczne rozeznanie sytuacji społeczno-kulturalnej i kościelnej, w której prowadzona jest działalność duszpasterska.
Studium i działalność duszpasterska kierują do wewnętrznego źródła, któremu formacja powinna poświęcać szczególną uwagę, podkreślając jego wartość: mowa o coraz głębszym udziale w pasterskiej miłości Jezusa, która stanowiła zasadę i moc Jego zbawczego działania, a dzięki wylaniu Ducha Świętego w Sakramencie święceń ma stanowić zasadę i moc posługi prezbitera. Chodzi o formację, której celem jest nie tylko zapewnienie naukowej kompetencji i zdolności działania w dziedzinie duszpasterstwa, lecz również, i przede wszystkim, rozwój pewnego sposobu bycia, w łączności z Chrystusem, Dobrym Pasterzem: "To dążenie niech was ożywia; ono też było w Chrystusie Jezusie" (Flp 2,5).
Alumni winni się przygotować wszechstronnie do pracy duszpasterskiej. Wyrazem ustawicznego wrastania w pasterską miłość Chrystusa jest angażowanie się alumnów w różne formy działalności duszpasterskiej:
- zaangażowanie w duszpasterstwo misyjne
- duszpasterstwo powołaniowe
- duszpasterstwo dzieci i młodzieży
- troska o ludzi chorych i biednych
- duszpasterstwo specjalistyczne
Udział w takiej działalności, której patronuje wyznaczony Moderator winien ściśle harmonizować z porządkiem życia seminaryjnego.
Bezpośrednim przygotowaniem alumnów do posługi kapłańskiej jest odbycie praktyk duszpasterskich, , określonych przez "Ratio studiorum" i szczegółowe wskazania Rektoratu, zarówno podczas roku akademickiego, jak i podczas wakacji.
|
